Το πιο πιθανόν είναι πως αυτό που αντιλαμβανόμαστε ως επαναστατική τεχνολογία του τώρα, να είναι ο τρόπος να αγνοούμε κάτι που εξελισσεται στο παρελθόν και δεν μας συμφέρει: Τον μεγαλύτερο φόβο μας – μια αντεπανάσταση χωρίς υποκείμενο.

Η Κατάρρευση του «Έξω»: Όταν η φύση (σεισμοί, κλιματικά άκρα) σταματά να συμπεριφέρεται ως προβλέψιμη παράμετρος μέσα στο ασφαλές μοντέλο μας, αποδεικνύεται ότι δεν υπήρξε ποτέ κάτι το εξωτερικό· ήταν πάντα η σκιά του δικού μας τρόπου μέτρησης και παρατήρησης που συρρίκνωνε το πραγματικό για να αυξήσει τον χώρο ελέγχου.

Η μισή επιφάνεια του πλανήτη, λειτουργεί ως εργοστάσιο παραγωγής τροφής για τον χιου-μαν. Το 97% των ζώων, ανθρώπινων και μη, υπόκεινται σε αιχμαλωσία και βασανισμούς από τον χιου-μαν. Είναι αυτό “έξω” ή “έσω” τρόπος;

Τι ακριβώς λείπει; Κάποιο ποσοστό επιτυχίας; Κάποια βελτιστοποίηση; Η αγιότητα; Η οικονομία δεν κινείται από τις ιδεολογικές συγκρούσεις, αλλά από την απελπισμένη προσπάθεια να ελεγχθεί αυτό που δεν υπάρχει – εσωτερική συνέπεια.