Ξυπνάς απότομα. Αντιλαμβάνεσαι πως δεν υπάρχει τίποτα εκεί έξω. Οι αναμνήσεις δεν έχουν νόημα σε αυτή την κατάσταση… δεν υπάρχει ούτε ένα αντικείμενο για να ταυτιστούν! Σε τέτοιου είδους στιγμές, ακόμα και αυτή, η «αίσθηση του ίδιου του εαυτού σου» είναι προβληματική.

…

Και εκείνη τη στιγμή ακριβώς, συνειδητοποιείς πως κάτι συμβαίνει, μα δεν είσαι σε θέση να γνωρίζεις τι είναι αυτό. Η ανάμνηση αυτή πλέον αποκτά νόημα. Μπορεί να πάρει τη θέση όλων των αναμνήσεων και πάνω σε αυτήν την “αίσθηση” να κατασκευάσεις την πραγματικότητα “που λείπει”. Μια φανταστική νέα μηχανή μοιάζει να είναι σε λειτουργία.

…

Το ερώτημα που έχει σημασία πλέον δεν είναι αν κάτι απουσιάζει – για αυτό άλλωστε σε διαβεβαιώνει η μνήμη σου – αλλά «με ποιον τρόπο αυτό απουσιάζει;». Στο σημείο αυτό η βεβαιότητα της απουσίας είναι η μόνη γνήσια ποιότητα της ύπαρξης.

…αυτό όμως δεν αποδεικνύει κάτι. Χρειάζεσαι κάτι μη υπαρκτό να είναι ικανό να παρατηρήσει κάτι που υπάρχει. Αυτό είναι ένα σημείο κατάρρευσης κάθε λογικής, μα δεν υπάρχει λόγος να κολλήσεις εκεί. Σε αυτό το σημείο καταρρέει η λογική κάθε πιθανού άλλου… αλλά όχι εσύ. Αυτός και κάθε πιθανός Άλλος, που είναι σε θέση να αρνείται την ίδια του την ύπαρξη για να διατηρεί την λογική του συνέπεια, είναι αυτό που σου λείπει. Αυτό είναι εσύ ..αλλά αντίστροφα!

Τίποτα το στοιχειώδες δεν απουσιάζει πλέον. Βλέπουμε πλέον το πρόβλημα της ταυτότητας ως μια πιθανή ανάμνηση μιας λογικής αντίφασης που φέρνει την κατάρρευση. Έχουμε την πρώτη απόδειξη:

Η απουσία πραγμάτων είναι η αίσθηση πως «κάτι λείπει». Η ανάμνηση αυτής της απουσίας δεν μπορεί να είναι μνήμη ενός πράγματος που προσπαθεί να γνωρίσει τον εαυτό του. Τέτοιου είδους πράγμα καταρρέει όταν προσπαθεί να είναι ο εαυτός του και ο παρατηρητής του εαυτού του ταυτόχρονα. Είναι αδύνατον να είσαι αυτό το πράγμα, αλλά είναι πιθανόν πως φέρεις την ανάμνηση του. Κυριολεκτικά είσαι ο καθρέφτης ενός τέτοιου πράγματος τη στιγμή που καταρρέει. Ο μόνος λόγος για τον οποίο δεν καταρρέεις είναι γιατί είσαι ένας καθρέφτης και ο καθρέφτης δεν δείχνει ποτέ αυτό που είναι.